Nehirin aksine gide gide yorulduk
Daha daha çırpınarak dibe battık
Günden güne deliriveriyorduk
Sebebini hep Tanrı'dan biliyorduk
Anladım içi de en az dışı kadar bozukmuş
Dostları sevgiyi mumla arıyormuş
En son birileri yakınıvermiş
Olmayan düzenine isyan etmiş
Kanı çekilmiş
Yüzü süzülmüş
Gözleri dönmüş
Ateşi sönmüş
Uykumu çalmış
Eve bırakmış
Artık rüyalarıma girermiş
Bıktırdılar
Hayrandılar
Gider gitmez yerimi doldurmuşlar
Bir geri baktım
Donakaldım
Gitmemi iple çekiyorlar!
Bu dünyanın bir düzeni yok!
Işıl ışıl yap beni gözleri alsın
İdolüm gibi canları yaksın
Bir bakan kendinden utansın
Benden başka biri yok anlasın!
Biriniz dikkat buyursun!
Ben olsan bir hiç olursun
Fazla bir koltuğa iki karpuz
Şu halinle bile benzemiyorsun!
Umutlarımı aldılar!
Türkü söyleyerek aradılar!
Geç uyandım, onlardaymış
Ellerinden söküp almak lazımmış...
Bu dünyanın hiç yokmuş düzeni,
Yaşatmamalıymış bu canını üzeni
Kimin umurunda kalbisi güzeli
Ancak işine yarayandır en bezeli!