Her sabah köpeğim Karamel ile yürüyüş yaparken, sokakta bizi bekleyen kedileri hem sever hem de besleriz. Bugün yine onları beslerken karşıma çıkan kedi dostlarımın fotoğraflarını çektim.

En üst soldaki fotoğraf: Bu bölgede yazın çok fazla kedi vardı. Beyaz kedinin dört tane yavrusu olmuştu, ancak zamanla her biri bir yere dağıldı. Şimdi sadece soldaki sarman yavru kaldı. Diğer iki kediyle ise yeni tanışıyoruz.

Hemen yanındaki fotoğraf: Burada aslında üç kedi olması gerekiyordu ama siyah yavruyu bugün göremedim, bu beni üzdü. Kalan iki kedi ise yavruluklarından beri bizi bekler, bizimle büyüdüler.

Ortadaki fotoğraflar (sol ve sağ): Bu kedileri özellikle caminin bahçesine alıştırdım ki kimse bize tepki göstermesin. Sonuçta burası Allah’ın evi ve bu kediler de O’nun misafirleri. Kimse bana “Buraya mama dökme, evimizin önüne alışır.” diyemez.

Alt sıradaki sol fotoğraf: Bunlar komşumuzun kedileri. Ancak komşumuz taşındığı için yedi kedi ortada kaldı. Onları her gün gidip besliyorum. Sokağın başında beni bekliyorlar.

Alt sıradaki sağ fotoğraf: Bu kediler zeytinliğe gelen çocuklar.. Bazen kalabalık, bazen daha az oluyor. Ama bizi gören, sesimizi duyan her kedi nasibini almak için geliyor.

Sokaktaki bu canlar, bizim sessiz dostlarımız. Onlar bizden sadece bir kap mama, biraz su ve sevgi bekliyor. Her gün bir kap mama koymak, bir canın karnını doyurmak ve ona sevgiyle yaklaşmak aslında çok büyük bir iyilik. Unutmayalım ki dünya sadece bize ait değil; bu sokaklar, parklar, bahçeler tüm canlıların ortak yaşam alanı. Onlara sahip çıkmak, sadece merhamet değil, insanlık görevimizdir. Birlikte daha duyarlı ve sevgi dolu bir dünya inşa edelim.

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]