herkes o kadar alışmış kı sen şakrak gıgıymış gibi olmaya
kadının o yardım çığlıkları duyulmuyor
eskisi kadar kimse duymak istemiyor yardıma koşan nadir insanlar var
o kadar alişmişiz ki telefonla vakit geçirmeye
o masum çocukların acı çığlıklarını duyamıyoruz
o kadar alişmisiz ki
her şey elimizin altın da olmasına
kimse duymuyor kana bulanmış çocukları kadınların sesini duymuyor
duysada duymazlıktan geliyor umursamıyor
kelimelerin sözün bit yerdeyiz.