Yaş aldıkça insan başka bir boyuta geçiyor âdeta
Evet eskisi kadar gergin bir cildin olmayabiliyor ama eskisi kadar gergin de olmuyorsun. Olaylara insanlara yaklaşımı daha sakin ve hoşgörülü oluyor.

Göz çevrende gülümsemeden de duran çizgilerin olabiliyor ama gülümseyip geçtiğin çok şey oluyor mesela.

Saçlarını daha kısa tutuyor ama günlerini daha uzun yaşıyorsun.

Beyazlara alışıyorsun meselâ bi saatten sonra boyayla falan uğraşmak istemiyorsun.

Evet eski enerjin yok belki ama zaten buna gerek de duymuyorsun.

Dostlarınla içtiğin kahveler yerine tek başına içtiğin kahvelere bırakıyor. Kimseler duymasın ama sen bundan daha çok keyif alıyorsun.

Bir salıncak bulsan eski hızda sallanamazsın belki ama ayaklarını yere sürterek sallanmak daha hoşuna gidiyor.

Önceden dinlediğin şarkılar çok tempolu geliyor sonra " Günün minesi soldu" diyen şarkılar daha iyi geliyor kulağına

Daha sakin renkleri seviyorsun mesela. Fıstık yeşili, fuşya pembesi elbiseler ağır geliyor ruhuna.

Keşkeler yerini sağlık olsunlara, öfkeler yerini huzura bırakıyor.

Yaş aldıkça asla düzelmeyecek insanlar için vaktini harcamak istemiyorsun.

İnsanları olduğu gibi kabul etmeyi, edemediklerini de oldukları yerde bırakmayı öğreniyorsun.

Yanında olan ve seni sevenlerle bitirmek istiyorsun gününü kısaca

Zaman daraldıkça bir telâş düşüyor yani insana, daha fazla geç kalmak istemiyor yaşamaya...