KEŞKELERİN ÇETELESİ
söz etmeyeceğim sana artık
bütün konuşmalarım boşuna
bir yitik yürek
yıkıldı en sonunda
her an amadır şimdi
her an zikzak çizen bir şema
değer biçmeyeceğim sana artık
dalgada geçmeyeceğim
zira yalnızlığımın senfonisi çalıyor
bezirgan gecemin avuçlarında
yok artık düşlerim
guguk kuşlarım
yeşilbaş ördeklerim yok
keşkelerin çetelesinde
nemleniyor esrik bakışlarım
medet ummayacağım senden artık
soruda sormayacağım
uykusuz kaldığım şu saatlerde
ipe sapa gelmeyen şeylerden de bahsetmeyeceğim
nitekim üryan nalanların birikiminden
can yakan esintiler döşeniyor
ufuk çizgimin mecaline