İnternetten tanışmıştık. Zaten kalbim boştu. Önce havadan sudan sohbetler ediyorduk. Sonra internete girdiğimde o yoksa çok durmayıp çıkmaya başladığımı fark etim. Zamanla sadece onunla sohbet etmek için giriyordum. İyi anlaştığımızı düşünüyordum. Beklentimiz sadece sohbet etmekti. Zaman ilerledikçe, birbirimizin cep numaralarını aldık. Artık sohbetimize telefon ile ve gün boyu devam eder olduk. Bir süre sonra, ondan "günaydın" mesajı beklediğimizi fark ettim. o an anladım ki bu sadece sohbet değil, burada bir duygu da var. en sonunda onun açılması ile çıkmaya başladık.

Artık fotoğraflardan ve kameradan gördüğüm bir sevgilim vardı. bir ilişkinin yaşatacağı tüm duyguları yaşıyordum aslında. çok iyi gidiyorduk. Sanırım bu insanla evleneceğim diyordum kendime. Bir yılımızı devirdikten sonra bir şeyler onu da beni de rahatsız etmeye başladı. Artık ikimiz de biraz tahammülsüz olmuştuk. Ben artık sevgilimi yanımda istiyordum. Ona sarılmak, elini tutmak istiyordum. o da öyle. Sarılmak, öpmek, hatta sevişmek istiyordu. Ayrı şehirlerde bir süre daha yaşamak bana acı vermeye başlamıştı. O ise nedense birden daha yoğun olduğunu söylüyordu.. Ve bir gün artık ya reel olsun ya da bitsin isyanlarımızı karşılıklı konuştuk. Ve bitti.

Aslında biz şansımızı denemiştik. Belki olur demiştik. Sevgimizle zorlukları, mesafeleri aşarız diye düşünmüştük. Biz aslında ayrılığı cebimize koyup bu yola çıkmıştık. Her şey çok güzel yaşandı ama bir yerden sonra ya kavuşmak ya ayrılık vardı..