Atasözünün açıklaması ve anlamı:
İnsanın geçmişte yaşadığı öyle güzel günleri vardır ki, bunları hatırlayıp düşündüğünde o anları tekrar yaşamak istermişçesine iç geçirir, o günlerin dünya değerinde yaşanmış günler olduğunu düşünür.