SEVENİN ÖMRÜ BİTMEZ

Akşamın yaklaştığı saatlerde
Kahrolursun, görme ağladığımı
Başlayan düşü şafakla birlikte
Dağıtır ansızın her gün batımı

Senden uzaklarda her akşam vakti
Umutların bir bir çözülüşüdür
Binlerce hançerin altında sanki
Bir adamın apansız ölüşüdür

Böyle yükselirken sonsuzluklara
Gömerim sanki her gece kendimi
Ellerimle kazdığım bir mezara

Derken doğan güneş diriltir beni
Uyanırım ölmezliğinde senin
Ve anlarım, ömrü bitmez sevenin