Çevremizde bize ihtiyacı olan, bizim ihtiyaç duyduğumuz her türlü canlıdan uzak, kendimizi sevmekte yüce, başka bir canliya sevgi göstermekte aciziz.
Hep "ben çok iyi niyetliyim, ondan kaybediyorum' yalanı işgal etmiş içimizi. Herkes haklı. Herkes, ''seni incittim'' diyemeyecek kadar egoya boğulmuş Özür dilemek, teşekkür etmek, karşılıksız sevmek, hayvan severken bile ya kedici ya da yalnızca köpek seven olmak. Diğer tüm hayvanların kıymeti hükümsüz. İşçi ölümleri, fidan gibi gençlerimizin toprağa düşmesi, empati duymak, bizim gibi
düşünmeyeni düşman saymamak, her türlü bayağılığı yapan "popülerlerden" çok çoook daha az önemli. Herkes kazanan olsun. Nasıl olduğunun önemi yok. Yalnızca gördüğüne hayranlık, yalnıca güzele aşık, yalnızca ''ben yürüyeyim de gerisi ne olursa olsun'' culuk. insana, insan gerek. Yalnızca severek, beraber, her türlü haksızlığa birlikte bağırarak mümkün.


Kitap: Umut Hep Var
Yazar: Umut Güner