Ben bir daha kimsenin sabahında açacağı günesi
olmak istemiyorum.
Ben günes oldukça karanlıklar
bırakıp gittin çünkü.
Ve bir daha kimse için çabalayacağımı
zannetmiyorum.
Bak bunun bile sorumlusu sensin.
Çünkü tüm çabaların yeterli olmadığını gördüm.
Sığamadım kalbine.
Sığamadıkça taştı içimdeki hüzün.
Ben bir daha sevilmek dahi istemiyorum çünkü
insanlar sadece sen onları sevene kadar seviyormus
Bu nasıl bir düzen, bu nasıl bir anlaşmadır böyle?
Bir daha o bahçeme çiçekler ekmeyeceğim.
Çünkü sana büyüttüğüm çiçekleri
bir başkasına sunarken gördüm seni.


Kitap: Yalnız Anlaşıldık
Yazar: Songül Ünsal