Gözlerimle konuşurdum, sustuğum da
Gözlerimle konuşurdum, sustuğum da
İçimde susmanın ne olduğunu bilmeyen duygularıma inat,
Sustum! İçim içime sızmazken, serzenişler içindeyken sustum.
Yerli yersiz susmalarım da oldu benim, hayata dair..
Fırtınalar koptu içimde sustum! Poyrazlarla karışık,
Öyle rüzgârın peşinde kaybolup gidecek kadar değildim.
Yüreğim avuçlarıma sığacak kadar kücük olsa da,
Susuşlarım o kadar büyüktü ki, sağırlar sultan da duymadı
Zemheri gecelere göğüs gererdim her susuşumla
Öyle bir sessizlik ki bu apansız dertler derya..
Gözlerimle konuşurdum, sustuğum da.
Bunu hep yapardım, sessizliğe sesimi duyurmazdım
Susardım her kıyı köşe bana mesken
Vurgun yedim sürgün yedim poyrazla uçuştum
Suskunluğum ağır geldi bakışlarıma
Hezeyan oldu dünya sensizken, sessizken
Susarken, suskunken.
|