İsyanım olmadı şu hayata hiç bir seferinde biliyormusun,
Etmedim dökmedim incitmedim kendimi hiç bir seferinde
Döndüğümde hep yıkıntı en kazla karşılaştım...
Şimdi imtihanımdır dedim boynumu eğdim çekildim..
Gönlüm umudum yaşamam hayatım hiç önemi olmadı
Kucağıma alana dek sadece hayatın anlamlaştığı zamanı
Gönül sebebinde sen olmanı istedim dökül merhemde istedim
Hayat işte dedim her seferinde
Gözlerimin yangınında aradım hepsinde kalbimin kırık dökül gölgesinde
Hayat denen şeyde silsile silsile vuruldu bedenime / gönlüme
Hamdolsun senden geldi dedim...
Hiç bir zaman düşmedim...
Bugun bendim konu değil mi,
Döktüğüm göz yaşlarıma mı yanayım
Aldığım ızdıraplara mı alayım
Şu bedenim yok olduğunda döktüm
Kaybolduğum semtte seni anladım bır nefes uğruna
Ne diyodu şarkılar besteler
Duyuyormusun döküyormusun
Ben anlatmıyorum hiç birini hiç bir şeyi
Susuz bedevide kalsamda seni istemedim bu sefer
Gittiğine /kaldığına üzülmedim
Çünkü ölüyorum
Çünkü yok oluyordum
Tuttuğum dal değil kırdığım ağaç ol istedim
Susmadım
Sahile geldim ömür terazisinde kalbimin kırık mehtabı
Çünkü yeni ve iki kişilik hayata bir ömür devam eyledim..
Sessizce mağrur mağrur baka baka yok oluyorum...
Özlediğim deniz kokusu değildi bu gün denize anlattığım
Sadece sebebini bilmediğim hüzündü
O dalgalardaki değil dam dazlak kalışım değil
Bu yapılanlar koyuyor ömrüme döktüğüm sebebim...
Sustuğum değil yok oluşumda gördüm...
Sadece imtihan deyip geçtim hep dediğim gibi...
Bedbaht hayatta kimseden bir gram bir damla bir şey beklemedim
Bulmuyacağım yok olup gidiyorum
Bu sefer gidiyorum...
Sözün tesellisi değil
Yaşamın değişik yürek döken kalbinde tuttu ömrümün mehtabı...


Bir şiirimde dediğim gibi

Ne bir yağmur damlası sevdiğim
Ne ağıtlarım yağmursuzluğa
O masum yüze el salladım her seferinde...


İşte artıkın herşeye /herkese el salladım,
Nokta dediğimiz gönül sebebinde kaybolup gidiyorum..
Yıkılmış terkedilmiş bir limana dümen atıp
Çürümeye bırakıp gidiyorum...
Vesselam