Ne anlatcamı bilmiyorum bazen
Yada
Anlatmak istediğim
Onca şey var aslında biliyormusun
İçinde kalan bedbaht hayatın mı yoksa kalmışlığın mı
Emekler edersin başarırsın
Çabalarsın
Yıpratırsın
İçinde kalan çok şeyi yok edersin aslında
Kendinden verirsin aslında hep yaptığımız değil mi?
İçimize kapanıyoruz

Bir dizide bir bölümde şöyle diyordu
Burası sol yanım kalbim
Orası bir kasaba benim kurduğum
İçinde hayallerimle dolu
İçinde huzurum mutluluğum var
Sana olan sevgim / sevdam ile
Sen varsın gelmişin , varsın gelmemişin
Ben kurdum o hayatı biliyormusun

Ne güzel demiş değil mi anlatmak istediğimiz onca şeyi özetlemiş
Kimine göre aşk dokunmak
Kimene göre aşk bakmak görmek
Soruyorum hani seviyorsunuz ya kalbini seviyosunuz ya nasıl yapacaksınız onu...
O yüzden demiceksiniz bir şeye sessizce seveceksin...
İşte hayatta böyle değil mi
En başta dediğim gibi içimizi haykıramadığımız
Bazen kayboluşlarımız içinde
Güzel bir söz okumuştum

`` Aşkı değil sevdayı isterim kimsenin bilmesine onun dahi bilmesine...``

Aslında çoğu insan bu söze karşı çıkar
Kalbi dokunduğumuz onca şeye rağmen,
İçim acıyor demek bile ansiklopedi etmesi gerekirken
2 kelimede kapatıyoruz
Çünkü yıpranmışlığı
Çünkü haykırışlarımızı anlatamıyoruz...
Hep şunu gördüm yalnızlık diyoruz,
Hiç kimse bu dünyada yalnız değildir...
Bir hayvan alırsın onla bile konuşursun...
Hayat sille vurdukça kaçacak hep bir yerin vardır...
Aslında her seferinde dediğimiz gibi
Sadece...
Şiir yazdık ama okunmuyor
Şiir yazdık kağıt bembeyaz...
Kalem mi bitti hayır...
Kağıt mı ıslandı ama yazı yok ki...
Ozaman neden şiir var
Ozaman neden şiir yok...
Değil mi hepsinin özeti `` GÖZYAŞI``
Hepsinin özeti değil mi...
Konsa yüreğin herşeye inat
Hepimiz Sevecez...
Lakin gelse mutluluk dediğimiz imtihan olursa
Lakin gelse huzursuzluk olcak...
En güzeli yanlızlıkta kayboluyoruz...
Gecenin serinliğinde...
Vesselam...










Bir garip çoban misali benimkisi
İçerlenme olarak ordan oraya yazmayı isterim hep gözyaşım ağrıyor anca böyle affınıza....
Bilinmez bir akşam döktük yine içimizi...