Seni ilk gördüğüm zaman
Sanki üzerimden yer yüzü geçmişti
Uzaktan güzelsin yakından çok daha güzelsin
Senin bu yüreğinde ellerinde ne var bilmiyorum
Ellerinden tuttukça daha güçlü oluyorum
Bazen insan o kadar çok özlenir ki özlendiğini bilse yokluğundan utanır
Nasıl unutabilirim düşünmeyi?
Ne zaman kendi kendim ile konuşsam yine konu sen oluyorsun
Bir kıyıya bağlanmış sandal gibiyim
Ama sana söylemek istiyorum seni seviyorum
Gözlerindeydi sonsuzluk çık gel uzaklardan
O ellerini milyonlarca elin arasından tanırım
Aslında basit bir adam değildim sadece sevdiğime sadeleşdim
Hissediyormusun bilmiyorum ama yine seni çok özledim
Keşke yağmur yağsa şimdi beraber ıslansak
Konuşamayacak kadar yorgunum
Ne zaman aklıma gelsen bir tuhafım işte
Aklımdan çıkaramıyorum ki