Vesselam
Bu gecenim eseri değil mi tüm uykusuzluklar
Dertler haykırdığım gölgede saklıydı aslında
İçim ürperir yüreğim acırdı aslında kör şeytana bile.
Acz dim
Kabulümdü değil mi sözlerim
Seni sevdiğimin değerinde taşıdım ömrümün mehtabını
Seslendiğim hayatta değilmiydi gönlümdeki umudum
Anlatamadığım hayat değilmiydi
Peh diyorum artıkın gülüyorum
Niye mi?
Şimdi söyleneceksin sen sen değilsin diye
Hayat dergahında ses ettiğimiz bu cihanı alemde
Kimine kıymet verdiysen o aeni bırakıp gider
Kimine söz verdiyaen seni alıp yok eder...
İçim parçalandığında seni düşlediğimde
Seni haykırdığımda
Seni hayata cağırdımda
Seni düşlediğimde seni anlattım.
Her seferinde her anımda
Suskun gölge hayat temsili misali oldu hepsinde...
Senli düşler
Senli hayatlar misali
Seni özlediğimi zannetme biliyomusun
Ben seni kalbime vilayet eyledim orda yaşıyorum...
Sen boşa beni bekleme
Dediğimde bile inanmazlık yapma
Sen sadece kendi değerinde kayboldun
Sen sadece içindeki hayatı mahvettin
İşte hepsi denizin gölgesinde haykırmayı değil
Sebebini bilmediğin temsilde sevdim seni...
Herşeye inat...
Ben anlattım sen dinlemedin
Ahuzar oldu artık gönlüm
Es geçip bırakıp gidiyor...
Söylediğim kalemin deryasında sakladım...
Gönül pınarın hayat acemisinde...
Seni özledim
Ama sensiz özledim...
Unutma
Vesselam...
Dediğim gibi vesselam dediğimiz her şeyde sakladık hepsini am ne selamı gösterdik ne karmaşalığı...
Vesselam...
|