Kızım;
Belki sana bu yazdığımı hiç bilmiyeceksin
Belki bu adam ne yazmış diyeceksin
Ama
Bir baba olmak bambaşka duyguymuş.
Diyorum her seferinde
Sevmeyi bilen ömrün sevdası varsa
Yüreğe döken kalbin sevdası da o şekilde kızım
Bana senin baba adını sorduklarında içim sevinerek söylüyorum
Çünkü benim kızım diyorum
Öyle acemiyim ki düşün
Seni hastahaneye götürdüğümde
Memur baba adı ne diye sorduğunda kendi babamın adını diyen ben
Böyle acemiyim ama sırtını yaslayacan bir babayım
Şimdi sen üç yaşındasın
Şimdi sen hayata tutunduğum yaşımsın
Seni anlatmaya doyamam ben
Gülüyorsun işte kayboluyorum o anda
Ağladığında belli etmesemde içim eriyor
Sen uyurken nefesini kontrol eden ben
Sen yemek yerken sanki ben yemek yermişim gibi olan ben
İşte kızım şuanda hiç bir şey anlamıyorsun
Ama
Seni düşlediğim hayalin de ötesisin sen
Belki güler diye şebeklikler yaparım her zaman
Ama
Güldüğünde dünya benim olur
Ne yorgunluk kalır ne ter
Çünkü sen güldün...
Zaman ilerleyecek kızım
Beni sevdiğini söylerken seveceksin
Belki karşıma dikileceksin onun için
Ama hep benim göz bebeğim olacaksın.
Ben hep düştüm kızım
Her zaman uzanan bir el gördüm
Belki sırtıma bastıranları kimse görmesede o görüyordu
O hissediyordu canım acıdığını
İşte ben ona özendim onun gibi olcam dedim...
Baba olmak böyle kızım
Sen düşeceksin diye çukura kendim düşüp kapayan
Sen ıslanma diye herşeyimle şemsiye olan
Sen hasta olma diye çırpınan olacağım
Bil her zaman kızım
Yaşam boyu gölgen ben olacağım
Yeni yaşın kutlu olsun canım kanım...