Rabbim, ben kulum, Sen Rabb’sın; dua etmek görevim, kabul etmek şanındandır. “Yok mu isteyen vereyim diyorsun.” Sen’in cesaretlendirmen ile yalnız San’a dua ediyor, yalnız Sen’den yardım diliyoruz; dualarımızı kabul eyle ya Rabb’im.
Mahlukatın yaratanı, yöneteni, yaşatanı, yok edeni Sen’sin; hamd San’a.
Evrendeki her yasayı koyan, sürdüren, dilediğinde kaldıran Sen’sin; hamd San’a.
Alarak, vererek, ağlatarak, güldürerek sınav eden sensin; hamd San’a.
Yaratmanda, yaşatmanda, öldürmende hikmet bulunduran Sen’sin; hamd San’a.
Sen nursun, biz seni neye benzettiysek Sen o değilsin; ancak birlerin Birisin, has isminle Allah’sın.
Allah’ım dünyaya bizi temiz getirdin, burada kendimizi kirlettik; haktan saptık, batıla döndük; “Adil olun” dedin, zalim olduk; cömertliği övdün, cimri olduk; Sen’in “gerçek dünya”na inandık, ama bu dünyayı pek önemsedik, Rezzak olduğuna inandık, ama hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya için çalıştık; yetime, düşküne dost olmamız gerekirken zalime ve cimri zengine yandaş olduk; Allah’ım bizi affeyle, Allah’ım bize şefaat eyle, Allah’ım azıp sapmışlardan olduk, kurtulanlardan eyle, Allah’ım bizi bize bırakma,
~ ~ Bazen sevinince Annem gibi
Rengârenk
reçeller dizerim kalbimin raflarına ~ ~
|