İnsanın bazen kendisi için yapabileceği en güzel şeydir kendi kabuğuna çekilmek. Kimseye gitmemek, birilerine yetişmeye çalışmamak. Kendisine geç kalmamak. Başkalarını memnun etmek için çabalamamak. Anlamayana anlatmamak. Kendine zar zor yeten enerjisini bir de değmeyecek insanlara harcamamak.
Gerekirse susmak, sadece susmak. Yalnızca kendi sessizliğini duymak. Bazen kabuğuna çekilmek iyidir. İnsanı dinlendirir. Bu bir yenilgiyi veya yalnızlığı kabullenmek değildir. Yalnızca kabuğuna çekilmektir. Kendini dinlemektir.
Zerre duygu beslemediği halde herkesin herkese “seni seviyorum”lar savurduğu bu çağda, insana gerçekçi ve sakin bir yalnızlık, sahte kalabalıktan daha iyi gelir. İnsan yalnızlıktan sıkılıp bunaldığında ve hayatına birini almak istediğinde iki kere düşünmeli ve aklına hemen Charles Bukowski’nin şu sözünü getirmelidir:
“Yalnız olmak, yanlış yerde ve yanlış bir kalpte olmaktan iyidir.”
Hayat Kaybettiğin Yerden Başlar ...!