Sararmiş siyah resimlere baktim dün gece
uçlari kivrilmiş sensizliğe el sallayan resimlere

en sevdiğim koltukta oturdum
doğru sesleri bulamadiğim gitarimi çalarken
en sevdiğim içkiyi ve sigarayi içtim
odamin sarhoşluğu izmarit kokusuyla karişti birden
eşlik edercesine o eski resimlerin simsiyahliğina
beyaza inat

pişmanliklarin sancisi, umutsuzluklarin açliğiyla birleşti
bir olup üstüme geldiler, beyazlarimi aldilar
gözyaşlari yetişti çaresizliğime, hiçkiriklar arkadan
sokaktaki zavalli, umarsiz adam, mutlu adam
el salladi her zamanki gibi
akşam yemeğini garantilemek için
hiçkiriklar geç kaldi
aldilar beyazlarimi?