Çabaların boşuna, nankör koydum adını.
Gitmesede hoşuna, doldurdun miadını.

Vücudunu sererken, günahlar yatağına,
Muradına ererken, düştün kör tuzağına.

Bırakıp gittiğinde, kahkahanı çınlattın.
Kadehler bittiğinde, bana seni anlattın.

Yükseklerden uçmanın, vaz mı geçtin tadından?
Zehir olsa her anın, kırılsan kanadından.

Hangi hayal göstersin, sana geri dönmemi?
Hangi yüzle istersin, bir kül gibi sönmemi?

Olan olmuş pislikte, etme bulma dünyası.
Senin halin çöplükte, aç tavuğun rüyası.

Ali Osman Şahin