I
Bu aşkın da elinden tutulmaz
Ben yalnız gidiyorum

Hiç acımıyor canım
Ellerim üşümüyor
İlk duraktan geriye dönmüyorum

Günü soluğunda taşıyan serçe
Ne kadar uzağa gidiyorsa
Dokunmak için maviye
O kadar uzaklaşıyorum
Vedalaşıp hüzündeki yüzümle

II
Bu aşkın da elinden tutulmaş
Ben yalnız gidiyorum

Yedeğimde henüz yazmadığım bir şiir

Sabahı karşılasın diye
Akşamsefaları dikiyorum gökyüzüne
Kendi gölgeme gülümseyerek

Bir suyun akışını düşün
Bir sevdanın açışını
Kendiliğinden bükülen ipler gibi
Öylece.. Direnemeden

Bir başka aşka dokunuyorum.