ay solar
su solar
kan solar
ten solar
aşk solmaz bildim hep


oysa
ikrara durmuş
her aşk bir mağlubiyet
her aşık bir hayalzededir
aşk ki
içi dağ yarığı
içi buzul dehlizi
içi
içinde uçuşup
külünü ateş eyleyen alaz
aşk ki
ta en başında ayağına dolanan tabut
der gibi bakıyor
ölü çocuklara yakılmış ağıtlar


gel ey sevgili
gel
kursağımda yığılı kelamların membaı


gel
inadına
viran eylelim bu hüzün bağını
gel vuslatla ayalım
şu uçsuz bucaksız karanlık şafağı


gel sevgili gel
katre katre sürelim yüzümüze
tekrar tekrar aşkı


yoksa
gel kaldır yerden
şu selasız naaşımı


iyi bilirim
yok ardımdan
ağıt yakacak
senden gayrısı



...