Bir şeyler eksik gibi hissediyorsun..
İçinde bir boşluk var..
Ve insan yutan bu boşluğu hiçbir şey dolduramıyor.
Bundan sonrası cinnet...

Eksiği merhamet olanın fazlası zulüm olur.

Her şeyin sonuna doğru yavaş yavaş yaklaşırken hâlâ,
"Bir yerlerden başlamalıyım" deyip duruyoruz kendi kendimize.

Öyle güzel ağırlıyoruz ki yalanları,
suçlu aramaksa en kestirme yolumuz. Sorgulamayı dahi unuttuk nicedir.
“Ben ne yapmış olabilirim?”
sorusunu, kendimize sorma cesaretimiz
dahi yok.
Öyle kolay ayırıyoruz ki yolları,
ne de olsa bir tıkla geliyor artık arkadaşlıklar.
Gene bir tıkla bitiyor.
Öyle güzel cümleler kuruyoruz ki işimiz düşünce, kendimiz dahi gerçek sanıyoruz.
Öyle kolay hasta oluyoruz ki,
teşhislerin adına yetişemiyoruz.
Öyle yeni kelimeler icat ettik ki,
üç harfle “seni çok seviyorum” diyebiliyoruz.
Oysa biz eskiden yalan söyleyince burnumuzun uzayacağını sanırdık.
Salak mıydık? Hâşâ!
Tertemiz akıllılardık.
Oysa biz eskiden ilk kendimize kızar,
ilk kendimize küser; yine ilk kendimize sorardık.
Deli miydik?
İyi niyetliydik.
Ahde vefâ bilirdik.
Oysa biz eskiden sıkı dostlardık.
Sevmek için bahaneler arardık.
Bir parmakla küserdik de, çok sürmezdi kaldığımız yerden devam edişlerimiz.
Utanmayı bilirdik.
Derdimizi dahi on yeminden sonra söylerdik. Kalpte olmayanı dile dökmezdik.
Öyle kolay canım demezdik.
Üç harfli sevgilerimiz yoktu.
Uzun uzun şiirler yazardık.
Oysa biz eskiden kirli ellerimizle simitlerimizi bölüşsek de, hasta da olmazdık.
Şimdi mi?
Öyle- böyle değil, güzel kirlendik.

Bir kadere birde gönlüme gücüm yetmedi.
ikiside beni yerle bir etti.

Eski zamanların birinde yaşarmış güzel insanlar
Pencerelerden çiçekler, yüzlerden samimiyet,
Yüreklerden vefa eksik olmazmış..
Her daim birbirini yoklayan
Çekinmeden kapısını çaldığın
Kardeşinden öte komşular.
Bende var sende de olsun ,
Bugün bana yarın sana yardımlaşması..
Sokaklarında koşup oynayan çocuklar,
Domates biber patlıcan satan amcalar,
Eski elbiselerini verip yerine mandal leblebi keçiboynuzu aldığın eskiciler.
Her daim tüten bacalar,
Minicik evlere dolu dolu misafir sığdıran güler yüzlü teyzeler
Sıcacık sarılmalar , içten kucaklamalar.
Şimdi bir hayal gibi hepsi
Bir tek o zamanlarda yaşayanların bildiği
Öyle uzak, öyle nefessiz.

Geçmişten bir masal dinlediniz.

İnan Durak

Baloncuyu , çok balonu olduğu için dünyanın en mutlu insanı sanırdım....

Muzaffer İzgü

Biraz daha bükebileceğini anladığı her şeyi kırarmış insan..!!!

Emeğinize sağlık ne güzel paylaşımlar :)

cok tşk ederim ki : )