Her biriniz vurmanız gereken yere öyle güzel çalıştınız ki,
Taşlaştım..
Yoksa ben bu darbelere başka türlü katlanamazdım...

Bi an geliyo, dayanamıyosun..
Sonra ne oluyo biliyomusun..?
İp kopuyo en sağlam yerinden..

EN GÜVENDİĞİN ADAMIN BIÇAK İZİ KALIYO SIRTINDA..

Kelimelerle anlatılamıycak kadar sarsılıyo hayallerin..
Grileşiyosun..!!

Yanlız savaşmayı öğren,
Seninle başlayan bi çok kişi seninle bitirmeyecek..

Yürümeye ikna edip,
Yol ortasında öylece bıraktığınız herkesin gölgesi,
Başka yollarda önünüze düşücek..
Dünya birazda bu yüzden yuvarlaktır..

Bu kalsın aklınızda..

Bu dünya bütün iyi yanlarımı çürüttü..
Beni kötü biri yapmadı ama,
Bi kalbi kanatlandırıcak bütün heyecanları aldı benden..
Şimdi,
En güzel ihtimaller bile artık olmasa da olur insanıyım..

Bigün beni gerçekten anladığınızda,
YUTKUNAMIYCAKSINIZ..!!!

İnsan yeterince kırıldıktan sonra ne bi gönül alma bekliyo,
Ne bi telafi..
İnsan sadece herşeyi unutmak istiyo..
Kıranıda..
Niye kırdığınıda..
Neden kırmaktan vazgeçmediğini de..!

Bi yenilgiyi,yıkılmışlığı yada bi can yangınını anlattıktan sonra gelen,
Sen çok güçlüsün tesellisi kadar mide bulandıran bişey yok..
Güçlü olmak zorunda değil hiç kimse..!!!
İnsan bazen doya doya güçsüz olmak istiyo,
Acısını yaşamak istiyo..
İnsan bazen bağıra bağıra ağlamak istiyo...

Yemeye kıyamadığım elma şekerlerimi,
Kurtlanıncaya kadar sakladığımda öğrendim;

Değer vermek saklamak değildi aslında,
Ve "zaman" herşeye iyi gelmezdi..!!!

Bu sokak "çıkmaz" artık..
Bu düş ruhun gibi karardı.
Sen kötü birisin..
Benliğimin her köşesi,
Canım ciğerim artık buna inandı..