Kendimle/Kavgam
 

Bazen bindiği dalı kesmeli insan, kendine de sırtını dönmeli.
Kim demiş , ''istisnalar kaideyi bozmaz'' diye kaideleri bozan istisnalar olmak dışında bir seçeneğimiz yok.
Karşı çıktığımız şeylere benzeyip sahicilik kaybıyla geçiyor günler.
Hayatlarımızın ve kavramlarımızın evcilleşmesi kapsam alanımızı iyice daralttı.
Ölenlerimiz ve öldürülenlerimiz dahil, teorik ve politik kayıplarımızın yasını tutmadan başlangıç yapamayacağımızı kuşlar bile öğrendi.
Bizim magallenin çocukları,kaybın yasını tutmaktan ağlamayı ve ah çekmeyi,muhasebeden ise '' devrimden vergi ve geçmiş kaçırmayı!'' anlıyor.
Bildiğimiz bir dünya değil bu.Düşleyip tasarladığımız bir dünya hiç değil.
Bir zamanlar evlerden sokaklara kaçıp devrime kaydolanlar,birbirlerine rastlamamak için sokaklara çıkıyor.
Yaea derin,iğnedanlığın neden yürek şeklinde olduğunu unutanlar çoğunlukta.
Kutunun suyun,suyun kuyunun sırrını ve kıymetini bilmediği zamanlardayız.
DiL , geçmişi anlatmaktan ve anlamaktan yoruldu.
Bazen bildiği cevapları terketmeli insan...
Bazen kendi görüşlerine katılmamalı ve sırtını dönmeli insan...!

Kesinlikle evet...
Bazen kendini o ipte sallandırmalı insan..bir başkası asmadan.
Ama yine de barış da yapabilmeli..kavgasının ardından..
Emeğinize sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]..

Belki de en çok kendimizi yargılıyoruz.. Gördüğümüz her yanlışta, her eksiklikte bileti belki de en çok kendimize kesiyoruz.. Evet insanın kendini sorgulaması tabi ki gerekli ama en acımasız en katı yanını da kendine göstermemeli diye düşünüyorum ben artık geldiğim şu noktada.. Sen kendinle barışamadığın kavga ettiğin sürece kimse ile barış içinde olamazsın..

Kalemine yüreğine sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]