![]() |
|
|
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
şimdi uzaklardasın bir yıldız ile insan misali
ben kaldırıp başımı dileklerimle düşürmeye çalışırken seni sen güzeliğinin istişamı ile aydınlatıyorsun beni ve aslında ikimizde özlüyoruz, ben sana meftun sen bana tutkun ama ortalık böyle sukün aklımda ise hep aynı korku unutursun diye. benim özlemim sensin çağresizliğimde kuşanmış sevdanı savaşıyorum sensizliğimle yorgunuyum taşıdığım yükün belkide ama mükafatı sen olan bu mücadeleden vazgeçemem lakin korkum unutursun diye bir çölün ortasında sanki kalbim ne aklım yerinden memnun nede yüreğim sanki dar ağacına serilmiş umutlarım kaldırıp başımı asice meydan okurum ölüme ama korkum beni unutursun diye. uzaktan sevmek ne ala ama ihtiyacım var sana olmaz demeyelim sevdiğim unutma ki aynı gökyüzüne açılıyor ellerimiz iki can ama birdir Rabbimiz dualar bir gönüller bir Yaradan bir dünya değilse sevdiğim ahiret bir yeter ki unutma |
|
|
Alıntı Yap |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi) | |
|
|