|
Ne Garip...
yaşam nefes aldığımız andan ibaret
an ki her şeyden ötede kıymetli beyin algilarimiz , geç uyanışlarımız her şeyde benliğimizin geçmekte olan ömrüne koşuyor. Ne garip değil mi uyanışlar gecikiyor.... uzun uzun yazmak için kalemin sol mürekkebini mi kullanmalı bilmiyorum nefes alışlarımızın anlattığı bir şeyler var Ne garip değil mi öze kazandıracak bir çok dipnot varken beyin sanki bize olduğumuz anda sen böyle tamamsın diyor... bildiğim bir şey var her son asıl sonsuzluğa uğurlar ve henüz bilmediklerim hangi kitaplıkta tozlu raflarda bildiğim şahsımı bilmediklerim ise gecenin sessizliğinde avuçlarımda saklı ne garip değil mi sonu bilip sonsuzlukta ki payımızı sonraya bırakmak hiçlik makamından bir damla isterim tozlu raflarda saklanan kitaplar kadar kalemimde olsa okuyana anlamdan mana çıkarmak nasip olsun YAZAN: SONSOHBET.COM SUNUCU SAHİBİ ------aLFa----------- |
emeğinize yüreğinize sağlık ..
aslında makale kendimize varmayı anlatıyor. İnsan bazen zamanı kaçırdığını sanıyor ama belki de ilk kez gerçekten fark ediyor. Sonu bilmek kolay, asıl zor olan o sonsuzluğun içindeki yerimizi hissetmek. Yazı boyunca geçen o gariplik hissi de tam burada başlıyor çünkü insan hem farkında hem de eksik. Belki de mesele geç kalmak değil, kendimize ne zaman dokunduğumuz Ve bazı uyanışlar gecikmez… sadece derin uykulardan doğar... |
Eline emeğine sağlık çok güzel çok anlamlı bir yazı olmuş, kaleminize sağlık..
Yazınızı okurken bir düşünürdü ismini hatırlamıyorum ama demiş ya hani; Bildiğim bir şey varsa o da aslında hiç bir şey bilmediğimdir.. Biz insanoğlu kendimizi her şeyi bildik olduk sanırız ama oysa bildiklerimiz belki de sadece bir kum tanesi kadar.. |
Emeginize kaleminize sağlik düsündürücü makale olmuş hersey bir garip
|
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 08:56. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.