Ben seni sevmişim yar...
Hep gül.....
Hep gül sen...
Sen gülerken aydınlansın evren yüzünün güneşiyle...
Sen gülersen aydınlanacak yüzüm...
Sen güldüğünde bir gonca daha verecek bahçedeki gül,
Tebessümlerin dolacak gün diye odama sabahları...
Fesleğen saksıları dizili penceremin önünde...
Kahkaha seslerini duyacağım akşamları...
Makamını bilmediğim bir türkü tutturacaksın...
Neşeyle şakıyacak sesin evimizin duvarlarında....
Küçük çocuklar gibi küsüşüp barışacağız gülerek,
Karşı koyacağız belki söylediklerimize...
Haksız bulup eleştireceğiz...
Yaptığım yemeklere burun kıvıracaksın...
Örnekler vereceksin ordan burdan...
Ben çay içerken bana katılmasan bile çay demleyeceğim...
Sen gül diye komik, sen sev diye çocuk olacağım...
Başımı koyup dizlerine şevkatinle onurlanacağım...
Nemli saçlarımda dolaşırken ellerin...
Anıları çıkarıp birbir neşelenip, hüzünleneceğiz...
Ve birgün... mesut, bahtiyar, sana ait bir kadın olacağım...