Adı olmayan
 

ölüme yaklaşıp çırpınan kuşlar gibi
uzattım ellerimi....uzaktın
gözlerim gözlerini aradı...ıslak
kalakaldım apansız bir sevdayla
yalınayak...

diri vücudun değildi (sadece)
sardığım gövdeme
bin yıllık bir tutsaklık(tı)
kanadı bakışlarım bir akşamüstü
umarsız(ca) düştü toprağa

korkarak tuttum ellerinden
solukların sıktı ve heyecanlı
yaralı baktın gözlerime
dondu kaldı bakışlarım
kırık bir tebessümde
ateşi söndü yüreğimin
kan damladı saçlarımdan yerlere.

24.04.1998