ufuktaydım, hayrandım, bir yeşil okyanusun
kenarında dururken kapıverdi dalgalar…
gündüz düşü müdür ne? susun martılar, susun!
sular kavramış; dolmuş ciğerime yılgalar…

ben olayım bu serin ülkenin tek esiri,
siz durmayın; gönüllü kulluk harcanmaz boşa.
gidin balıkçıları bulun, suların piri
selamımı alsın da bağlasın beni taşa.

tutsak kalıp denizi böyle yuva edinir,
mutlu bir köle olur kulluğumu bilirim.
serin dalgalarında ömür boyu didinir
her öpüşünde suyun çocukça sevinirim;

çünkü bu yeşil umman kainattan öteye
açılan bir kapıdır; yakamozca izleri…
eğer mecnun olmazsam hep yeşil diye diye
bir gün anlarım ki bu sevdiğimin gözleri.