[sessizce ✓ 4]

Bizim en büyük hatamız iki kişilik dünyamızın
üzerinde başkalarının konuşabilmesine
olanak sağlayışımızdı belkide...
Oysa neler yaşadık, neler paylaştık, ne kattık,
ne aldık birbirimizden, bunu en iyi bilen bizdik
nihayetinde.
Şahı ne oldu da bizim birbirimiz için
sustuklarımızı başkaları kusmaya başladı?
Nasıl oldu da bizi kanatarak koparacak kadar
güçlendi ön yargılar?
Biz birbirimizi yeteri kadar tanıyamamış mıydık
da, söylenenlere kabardı kulaklar?
Bizim en büyük hatamızdı, içimizde kimsenin
görmediği bilmediği onca yaşanmışlığa
saldırıda bulunanlara kayıtsız kalmak..
Biz biliyorduk oysa birbirimizi.. Dolduruşa
gelemez, başkalarının fikirlerine göre hüküm
giydiremezdik birbirimize.
Dışarıdakiler dışarıdan görüyordu bizi..
Biz birbirimizin içindeydik. Koşullar neye
zorlarsa zorlasın bunun üzerine söz söylemeye
hakkı yoktu kimsenin...
Buna neden izin verdin?


Fatma Taş