Bazen öyle bir an gelir ki, kaçmak istersin kaçamazsın.
Yok olup gitmek istersin gidemezsin. Kendi içinde boğulup kalırsın.
Acıların içinde kaybolursun ne yana dönsen efkarla dolarsın.
İçin içini kemirir de yine de bir şey yapamazsın.
Alıp başını gitmek istersin çok uzaklara.
Yapamazsın işte o nalet olası sevgi her bir hücrene işlemiştir.
Kıyamazsın sevdiklerine bir tek kendine kıyarsın o an.
Parça pörçük olur yüreğin toparlayamazsın.
Yine de gülümsersin hiçbir şey olmamış gibi.
Tüm her şey yerli yerindeymiş, yolundaymış gibi.
Sessizliğe bürünürsün o küçücük dünyanda.
Kimseler anlamaz seni, kimselere anlatamazsın derdini.
Anlatsanda ne değişir ki zaten.
Senin en zayıf anından yakalayıp daha da kanatırlar.
Kanatlarını koparırlar, uçamayasın mutsuz olasın diye.
Gözlerinden yaşlar akar, gider öyle..


Vebuayy