Dünyayı dolduran aslında ölümdür, yaşamak telaşının sebebidir ve ecel geldiğinde aslında dünyanın boş olduğunu anlarsın.

Günlerce bir hasret kokusu geldi burnuma. "Hasretin kokusu olur mu?" deme! Nasil olur tarif edeyim sana. Sevdiğin çok sevdiğin insana yanındayken bile bakmaya, sevmeye doyamazsın. Her zaman sevdiğinden farklı seversin. Bir an dahi gözlerinden ırak olmasın istersin. Henüz o yahut sen bir yolculuğa çıkacağını dahi bilmezken bu hissetmek gibi değil ayrılığı, sadece bir koku..

Gidenlerin eve, toprağa, ağaca, ellerine bıraktığı bir koku. Yanındayken de o kokuyu duyarsın ve gittigi zaman da o koku her yere siner ve asla unutmazsın, ölse bile unutmazsın. Rüzgar getirir bazen, bir gülü kokladığında, kanadı kırık bir kuşu sevdiğinde o koku ansızın burnunun direklerini sızlatır.

Gözyaşların imdada yetişmezse hasretten ruhunu teslim edebilirsin gibi gelir.

~ Sadiye Erol Aykaç
Ben Rabia