İnegöl'de çocukken şehir dışında maç ederdik. Bazen maç uzar ve karanlığa kalırdı. Maç bitince mezarlık içinden geçilmesi gerekiyordu. Başka yol yoktu. Az önce atıp tutanlar, mezarlık önüne gelindiğinde sessiz kalırlardı. Ben öne geçer ve peşimden gelin dedikten sonra, arkadaşları mezarlıktan geçirirdim. Bu olayı yıllar sonra hatırladım. Alıcı dede ve sonrası kurgudur.