Yaralı Bir Kalbin İtirafı
 

Yaralı Bir Kalbin İtirafı

Ben seni sevdim...
Öyle herkesin sevdiği gibi değil;
Bir ömre sığmayacak dualarla,
Her gece adını kalbime emanet ederek sevdim.

Kimse bilmedi içimde büyüttüğüm hasreti,
Kimse duymadı sessizce ettiğim duaları.
Gülüşüne bir ömür verecek kadar severken seni,
Bir gün gidersin diye korkarak yaşadım.

Belki yanlışlarım oldu,
Belki kırdım seni fark etmeden.
Ama inan, sana gelen hiçbir yara
Sevgisizlikten değildi.

Ben zaten en çok kendime yenildim,
En çok kendi eksiklerimde kayboldum.
Sana uzanan ellerim titrediyse,
Sebebi kaybetme korkusuydu.

Çünkü sen;
Bu yorgun kalbin en güzel sığınağı,
Karanlık gecelerimin tek ışığıydın.
Dünya üstüme yıkılsa bile,
Adını düşündüğümde ayağa kalkabiliyordum.

Şimdi sana bir itirafta bulunuyorum:

Seni sevmek benim en güzel gerçeğim,
Seni üzmek ise en büyük pişmanlığım oldu.

Ve eğer bir gün yollarımız ayrılırsa,
Bil ki ardında seni suçlayan değil,
Seni hâlâ seven bir kalp bırakacaksın.

Çünkü bazı insanlar gider,
Ama sevgileri gitmez.

Sen de öyle kaldın işte;
Yaramda sızı,
Dilimde dua,
Kalbimde ise hiç bitmeyen bir özlem olarak...

Ve ben,
Bütün kırılmış yanlarıma rağmen,
Seni hâlâ ilk günkü gibi seviyorum..

Emeğinize sağlık.

tşk ederimde