Kaç yaşında olduğumu sormayın. Yaşın sayılarla alakası olmadığını anladığım yaştayım. Bazen neşeli bir çocuk, bazen yorgun bir ihtiyar var içimde. Sese tahammül edemediğim, kalabalıktan uzaklaştığım, etrafımdaki gereksiz insanları elediğim yaştayım. Güneşin doğuşunu ve batışını hayranlıkla izlediğim değil de; doğan güne şükrettiğim, batan güne hüzünlendiğim yaştayım. Kaliteli yaşamı, omurgalı duruşu aradığım yaştayım. En önemlisi de herkesi kendim gibi sanmadığım yaştayım...