Bir saman alevi oldu aşkımız
Bu aşkta kül bile bırakmadın ki
Ağlayıp yalvarman şimdi anlamsız
Ben ağlarken sen hiç ağlamadın ki

Terkeden sen oldun niye yanayım
Kanayan kalbini niye sarayım
Sevgilim deyip de nasıl anayım
Sen bana dost bile olamadın ki

İçimde alevdin, rüzgarsız söndün
Bir yangın olup da yakamadın ki
Gözümde yaştın sen, düştün döküldün
Kalbime yol bulup akamadın ki...