Ağır kırıkları var hayallerimin!

Çok dağılmışlıkları.

Zamansız gelen bir yel, Savurdu, süpürdü...

Hatıra kaldı suretin buğulu gözlerim de.

Buğunu silsem gideceksin, silmesem biteceksin!

Beklesem...

Dalından kopan, kabuğu atan kurumuş cevizim.

Bir rüya gördüm, uçuyordum.

Bulutlardan göz yaşlarım toprağı suluyordu.

Mutluluktan zannediyordum.

Düştüğümü bilmiyordum.

Bir gaganın, iki kıskacının tam ortasın da...

Kırılmak üzere yere yaklaşıyorum.

Tutunacak dal yok, yeşerecek fidan.

Haykırsam sevdiğimi, sevdiğime;

Gelecek kadın yok, el uzatacak adam.

Kırıldığım yerden, tekrar Kırma...