Uyamadım şu çağın yamaçlarına,
Biraz eksiktim. Biraz fazla.
Söylesene İstanbul ! Neydi Seni benden ayıran,
Davamız büyüktü, ne dava kaldı; nede kan.


Yudum yudum çekiyorum hasretini,
belkide hiçbir zaman gelmeyeceğini,
Şu dünyanın coğrafyasında, Sevgisiz, yolsuz, Davasız bıraktın.


Üzerine o toprağı atarken, Sana Vatanım derken,
Bir kez daha mahçup bıraktın.
Söylesene İstanbul !
Bir kez daha öldüm seni gömerken,
Kalbimdeki fırtınayı Seyrettinmi ?

Yeri gelir bir kez daha ölürüm,
bir kez daha gözyaşlarım`la yıkarım bu şehri.
Konduramadım kendimi şu dünya`ya;
heryerde bir sahtelik, bir düzenbaz...
Yoruyor beni bu şehir, yoruyor beni Anlasana.

𝙎𝙚𝙉𝙖 𝘾𝙚𝙮𝙡𝙖𝙣.