De gülüm
 

de gülüm!

De ki: ela bir günde geleceğim

İstanbul darmadağın olacak, saçlarım darmadağın.

Hepsi, darmadağın! Üzülme gülüm!

Toparlanacağız, birlikte, ayağa da kalkacağız,

yürüyeceğiz de gülüm

hem de çelikten toprağını dele hayatin!

DE GÜLÜM

De gülüm! De ki: bitmiştir umut,
bitmiştir sevgi, bitmiştir güven!
Güven bana gülüm!
Sana bitmemişliği
öğretecek, tattıracaktır
hasretten-hakikaten-ten değiştiren yüzüm!

Göreceksin gülüm! Bekle!
Hırslarımız, acılarımız gitgide
ihanetlere hainlere, ezilmelere alışacak.
Göreceksin-sevinçten
ağlayacaksın gülüm-ki
işte o vakit bana-doğrudur!-
şair olmak, seni sevmek
pek çok yakışacak!

Bak! Şiirler var, mektuplar var,
çocuklar var, sokaklar var, kediler!
İnan bana gülüm, ölüm yok bir tek!
Ölüm yok bize!
Ölüm inananlar için sessizce
kara kaplı kitaplardan çıkartılacak.
Göreceksin gülüm!
Bekle! Göreceksin!
Artik hiçbir insan, hiçbir kavga ve hiçbirimiz
bu dünyada, yapayalnız, umarsız kalmayacak!

Küçük İskender