![]() |
|
|
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
Derste parmak kaldıran çocuklar gibi hevesli
Beslenme çantalarına sinmiş bir teneffüs kokusu Ve paydos zilinde ki gürültüsü evrenin... Ben bir ÖĞRETMEN sevdim... Şimdi bütün sınavlara açık gönlüm Her sözlüye bir el kalkar ömrümden Zil çalmasın diye umutlar ekip bahçeme Sen ki; beton yığınlarına saltanat veren insan! Sen ki; bir adı gelecek olan yaşamın annesi Bir adı bahar, Bir adı özgürlük olan memleket bekçisi. Orduların zaferine eş, tarih oldun gönlüme Ve ben sana el verdim Ben bir ÖĞRETMEN sevdim... Hep kıskandım öğrencileri senden Ve öylece bakakaldım ardından; sen sınıfa girerken Şimdi taleben olmak vardı; seni dinlemek saatlerce usanmadan Ve belki de gözlerime bak diye Kopya çekerdim utanmadan. Bir ÖĞRETMEN sevdim! Öyle ki o gözler bana ad verdi Sonra bir yol çizdi kötürüm yaşamıma Ve o gözler acılara tat verdi. Ben bir ÖĞRETMEN’ e vuruldum adam akılı Bir sevdim pir sevdim hani tabirince Bütün savaşlarına sulh geldi hayatımın Bütün gecelerime bir gül yansıdı; kırmızı Şimdi azabın koynunda onsuz olmaktır derdim Ve en anlamlı işini yaptı yüreğim hayatın Bir ÖĞRETMEN sevdim. 09 Nisan 2004 Cuma (02:10) Mustafa Çelebi Çetinkaya |
|
|
Alıntı Yap |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi) | |
|
|