Mark Twain
 

anlamayanlar için dilimi,
değersizler için kalbimi
yormadığım günden beri mutluyum.

gerçeği...
onu hak etmeyen,
insanlarla paylaşmayın.

beni dışarıdan yargılayanlara,
söyleyecek sözüm yok.
zaten dışarıda kalmaları...
yetiyor onlara.

iyi dostlar,
iyi kitaplar
ve bir de huzurlu bir vicdan;
işte ideal hayat.

bundan yirmi yıl sonra...
yaptıklarından çok,
yapmadıklarından pişman olacaksın.

hiç kimse duymuyormuş gibi
şarkını söyle.
hiç incinmemişsin gibi
aşık ol.
hiç kimse izlemiyormuşçasına
dans et ve dünya cennetmiş gibi yaşa...

yarın,
geride kalan hayatımızın
ilk günüdür...

cehalet,
bilgisizlik değildir.
bilmediğini bilmemektir.

eğitim kafayı geliştirmek demektir.
belleği doldurmak değil.

neyse ki...
sen de sen değilsin;
bedenin yok,
kanın yok,
kemiklerin yok,
sen bir düşünce'den
başka bir şey değilsin.

ve zihninin istediği zaman
gezinmesini engelleyemezsin,
efendi olan o,
sen değilsin.

sen hiç zihnine çalışmayı durdurmasını
ve uyumana izin vermesini rica ederek,
yalvararak, emrederek
gece boyunca dönüp durmadın mı?

hiçbir insan,
bir şey oluşturamaz.
tüm düşünceleri,
tüm dürtüleri dışarıdan gelir.

gök gürültüsü görkemlidir,
gök gürültüsü büyüleyicidir;
fakat asıl işi yapan şimşektir.

bu yüzden...
insanları gözünüzle
ya da aklınızla anlamaya çalışmayın,
onları ancak kalbinizle tanırsınız.