Ağlamak çare mi, gönül acıma
Birazcık insafın, hiç mi yok senin
Sözlerim gitmesin yârim gücüne
Göğsüme saplanan, sivri ok senin

Kapıldın dünyanın bozuk Çarkına
Yıllar geçti Varamadın farkına
Son defa dönüp de, bir bak ardına
Simsiyah saçıma düşen ak senin.

Ne gama doyurdun, ne de kedere
Yükledin suçunu bahta, kadere
Arama bulunmaz, aşkı boş yere
Sol yanımda duran, ağır yük senin.

Gündüzlerim artık, geceye döndü
Dilimde sitemim heceye döndü
Dertlerim bilinmez niceye döndü
Çektiğim dertlerin, hepsi bak senin.

İbrahim Değerli