IRCForumu.ORG - Şiirlerimden Bile Pişman Oldum

Sana yazdığım her dize, her kelime meğer ziyandı,
Seni sakladığım o şiirler inan şimdi bende utandı.
Gönlümün heybesinde ne varsa hepsi hüsranla uyandı,
Seni göklere çıkaran o kalemimi kendi ellerimle kırdım,
Ben en büyük hatayı, sana ömrümü mısra mısra yazarken yaptım.

Ne bir anı bırakacağım senden geriye, ne de yarım bir sızı,
Zihnimden sileceğim o sahte gülüşünü, o karanlık yazı.
Unutulup gideceksin, sanki hiç yaşanmamış bir yabancı gibi,
Bana yaşatmak istediğin o dipsiz, o nefessiz acıyı,
Şimdi kader sana çevirsin, sen yaşa içindeki o sancıyı.

Gözümden düşen her damla yaşın hesabı kalbine yüklensin,
Gittiğin o ıssız yollarda yalnızlığın katlanarak eklensin.
Sen benim canımı yaktın ya, dilerim kendi içinde dikensin,
O feda ettiğim şiirlerin ahı dursun şimdi senin yolunda,
Ben yepyeni sayfalar açtım, sen boğul kendi kurduğun oyunda.

"En çok da sana harcanan o güzel kelimelere, uykusuz gecelerde mısralara dökülen o tertemiz hislere acıyorum. Ama unutma; bir kalbi haksız yere acıtan, kendi açtığı yarada elbet bir gün nefessiz kalır. Anıların bende tamamen silinirken, bıraktığın ahlar senin geleceğin olacak."