Bir rüzgârla savruldu kalbimin sarayları,
Gözlerimde tükendi umudun şafakları.
Yarım kaldı içimde yarının hikâyesi,
Sustu birden ömrümün en neşeli bestesi.

Bir cam kırığı gibi dağıldı tüm düşlerim,
Artık maziye gömüldü o mutlu gülüşlerim.
Sanki bir kış gününde açmadan soldu güller,
Şimdi yıkık enkazda feryat ediyor diller.