Sensizliğe Alışamamak
 

Ne ağladım gecelerce,
Gözyaşlarımı bıraktım zemheride.
Telefon başındayım bir garip halde,
Sensizliğe alışamıyorum.

Kalbim sancıyor her an,
Verdiğin sözleri hatırlayıp.
Bir isyan büyüyor içimde her gece,
Bu sessizliğe dayanamıyorum.

İçimde bir yara kanıyor,
Her hatıranda biraz daha büyüyor.
Elimde resmimiz, bakıyorum hasretle,
Ben bu acıya katlanamıyorum.

Güller kurumuş masamda duruyor,
O eski koku yok artık.
Her şey hatıralarımız gibi solmuş,
Bin özlemle seni bekleyip duruyorum.