[nesimsek]

Kurban’ım…(Bir Kurban Bayramı Sonrası Ana'ma..)

Yine sensiz yaptım anam bayramı
Özlemler dirildi kucaklarımda
Yattığın tepeden ettim seyranı
Hain bir zonklama şakaklarımda..

Yine koç kesildi, kınalanarak
Kurbanlarla doldu mahalle sokak
Sırtı elbisesiz ve çıplak ayak
Öksüzün yetimin bakışlarında..

Hak için boğaza değdi bıçaklar
Ruha feyiz verdi doldu kucaklar
Anadan ayrıldı, çok kuzucuklar
Maksat hâsıl oldu varışlarında..

Kısmet oldu bu yıl, bir de ben kestim
Bıçaklar bileyip, cana kastettim
İsmail olsaydım, diye acz’ettim
İbrahim’i gördüm rüyalarımda..

Bir anda düşündüm bütün bedenden
Ruh nasıl çıkacak bıçak değmeden
Ölüme bir sebep halk eder eden
Hayırlı ölümler dualarımda..

Cana kastetmişse keser o bıçak
Ha kınalı bir koç, ya da ıspanak
Zor olan insana bunu anlamak
Kârları bıraktım zararlarımda..

Kesilen her neyse, sonucu ateş
Ispanak haşlamak, kuzulara eş
Nefsi doyurmazsak, ecel tebelleş
İnsanı yüceltmek kararlarında..

Diyorlar ya hani canlıya kıyma
Canlı kopartılan bitkiyi sayma
Kendin kesme ama almaktan cayma
Riyakar deyişler dudaklarında..

Hâlbuki düşünse bir parça insan
Dünyadaki her şey insana ihsan
Öksüze yetime paylar dağıtsan
İnsanlık senede hatırlarında..

Bayramın derdiyle uğraşıyorken
Ümitlerim yine sensiz sönerken
Kim bilir geceye, ya daha erken
Vuslat tüter oldu niyazlarımda..

Kabrinde güllerin üşüyor ise
Tepelerde rüzgâr esiyor ise
Gözyaşım kabrine düşüyor ise
Damlalar dolaşsın damarlarımda..

Ne söylesem kesiliyor dermanım
Savrulur gün gelir ömür harmanım
Boynumu uzattım hakka kurbanım
Kuzulu koç olsam aralarında..

İşte böyle anam düşündüklerim
İçimi yansıtır söylediklerim
Rabbimden merhamet dilediklerim
Özlem dile gelir satırlarımda..

12.12.2008
Necati ŞİMŞEK
Ankara