Oturtacaksın karşına, yüzünü avuç içlerine alıp; ulan diyeceksin, ulan şu kısacık ömrümde kocaman seviyorum seni be!

Meğer ne çok canı yanarmış insanın,
Baktığı yerde göremeyince sevdiğini...

Sonra gülümsedi. O gülümseyince gün yağmaya başladı geceye, yıldızlar kayboldu, güneş vakitsiz gösterdi yüzünü.

Sabahattin Ali sevgiyi nasıl da güzel anlatmış:
"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin"

Hiç dokunmadan da sevebilir insan,
Sarılmadan aşık olabilir,
Eli eline değmeden de heycanlanabilir...
Çünkü Aşk,
Teninde değil yüreğinde hissettiğindir..

Bir an olsun aklımdan çıkmıyor olduğun doğru,
Bu bir saplantı da olsa beynimdeki duruşuna âşığım.
Akşam seninle yatıp sabah seninle kalkıyor olmam da doğru,
Bir takıntı da olsa kafamdaki yerine âşığım.
Öyle olur olmaz yerde adını sayıklıyor olmam da bir garip,
Bu bir delilik de olsa aklımı alan varlığına âşığım...
İllâ bir neden mi istiyorsun?
Seni karşıma çıkaran kadere âşığım, yetmez mi?

Elimi tut ve kalbinin olduğu yere götür. Senin gibi sevmenin tarifsizliğini hissettir bana.

Bu hayatta seninle olmak istediğim yalnızca iki zaman var; Şimdi ve sonsuza kadar.

Sen sadece sen değilsin,
Bensin,
Benimsin,
Bendesin.

- Mevlana -

Hiçbir yere sığmadı AŞK'ın,
Gönlüme sığdı yalnız...
Şimdi gönlüme de sığmıyor,
Gözlerimden sızıyor.

- Mevlana -