Bazen sadece yanlız kalmak istersin.. Gecmişe dönüp kendinle kalmak istersin. Zamanı durdurup o ana, en mutlu oldugun ana dönmek istersin.Sonra gözlerini bir açarsın ki hala bıraktıgı yerdesindir. İşte o an, avaz avaz susmak nedir o zaman anlarsın. Hayat cok acınası. Kaybettikçe degiştim. Sevdiklerimi aldıkça hayat, kolun kanadın kırılmış gibi olursun. Sonra onu düşünürsün o beni böyle görmek istemezdi diyip daha güçlü olmaya çalışırsın. Gittiği yere kadar.Gökyüzü masmavi ama ben yinede siyahlığımdan kurtulamadım.Cok kez düştüm. Cok kez kalktım tek başıma. Yinede yılmadım hayat sana inat.. Sonra sen acını saklamak için bi maske takarsın yüzüne. Herkes seni hayatı laylaylom sanar. Kimse bilmez ki o gülüşlerin altında ne acılar var.İçinde ne yangınlar, ne kıyametler kopuyor bilmezler. Yargılarlar seni. Bilmeden. Tanımadan. Kimse anlamaya çalışmaz. Yargılamak daha kolay gelir. ' sen böylesin işte' demek daha kolay gelir.. Ey darmadağın olmuş yüreğim.. Bırak da bizi böyle bilsinler. Biz yine acılarımızla başbaşa kalalım..