IRCForumu.ORG - Ezilen Ama Mutlu Insanlardik.

Hayatın en acımasız serüvenidir acı hayat
Yâr peşinde giden insanoğlları tanıyorum
Savaştan çıkmış bir karış toprak için
Evlatları için
Kadınları icin
Ülkesi milleti için
Yanıyor için için
Bir baba düşünün elleri yağ içinde
Bir ana düşünün elleri hamur ekmek peşinde
Yatakta yatan bir kadın
Yaşlı bir adam
80 yıl savaş görmüş darbeler görmüş
Sırtında büyük bir çıban
Acısı kaderi ile dolmuş taşmış
Tenceresinde umut pişiyor
Dumanı üstünde ekmeği izleyen bir bebek
Fakir olduğunu sanmayın
Bu ülkenin anadolusu
Bu ülkenin kahrını çeken saf insanları
Bir dönüp bakmayan faşist cebi dolu fırsatçılar
Okula giderken bir sokak köpeği gördüm
Peşimde
Anladım ki karnı açtı
Beslenme çantamdan ekmegimi çıkarıp
Annemin bana en sevdigim
peynirli sandviçimi torosa vermistim
Toros ismini vermistim
Aslindaen iyi arkadaşım olmuştu
Sınıfta pencere kenarinda otururken
izliyordum kuşları kovalarken
Çimenlerin üzerinde sırtını kaşırken
Okul çıkışı beraber eve gelirken babamin bizi izlemesi kadar hoşuma giden o yaşta hicbirsey olmamıştı
Babam, kim bu arkadaş diye sorduğunda
Toros ismi baba demiştim
Annem kapıda torosla beraber bizi gördüğünde
"Bir köpeğimiz eksikti oğlum"
Gülerek Dediğinde içindeki korku tamamen azalmıştı
Küçük bahçemize babam ile toros'un kulübesini yapmamız değilde annemin
Neden bu kadar seviniyor olmasına şaşırmıştım
Annemin tek derdi üstümün başımın pis olmasi
Korkusu olduğunu biliyordum aslında
Sonradan derslerimin çok iyi olacağını düşünerek izin verdiğini anlamam
Sene sonu gelen takdirden sonra benimde
Benim iyiliğim için seslenmemesini anlamıştım.

Kalem; 28.12.2021